Terwijl in Erfurt een worldcupwedstrijd was, zat Sven Kramer in de Italiaanse bergen. Dat gold ook voor IJVL-master Frank Steenkamp (63). Alleen hield hij geen trainingskamp, maar deed hij mee aan de WK masters in Baselga di Piné. Frank werd in zijn klasse tiende, van eenentwintig deelnemers – en bezocht tussendoor ook de ijsbanen van Inzell en Collalbo.

 

“Behalve een wedstrijd is zo’n kampioenschap ook een soort reünie.”, vertelt Frank. “Je ziet de meeste buitenlandse masters hoogstens eens per jaar, nu kom je ze een week lang tegen. Dan is het goed om te zien dat ook die ander nog fris en gemotiveerd is.” Omdat de masters in leeftijdsklassen rijden, blijven ze elkaar tegenkomen en worden ze samen langzaam ouder.
Maar die gezelligheid maakt de wedstrijdspanning er niet minder op. Dat bleek wel in het weekend van 19 tot 21 januari, toen de masters op deze buitenbaan hun WK moesten rijden. Nerveus gedrentel, steeds de weersomstandigheden inschatten, valse starts en wisselfouten: het was in die drie dagen allemaal te zien.
Frank bleef bij de M60 aardig overeind. De 500 meter, startend met tegenwind, leverde hem zijn zwakste opening in acht jaar tijd op en een eindtijd net onder de 50 seconden (tegen vorig jaar 46,5 in Canada). Toch waren acht anderen nog langzamer. En zijn direct tegenstander trof het het slechtst: die prikte door een zwakke plek in het ijs en kwam pijnlijk ten val: einde kampioenschap.

     

“Dieper zitten”
 De 3000 op zacht ijs en de 1500 op keihard ijs gingen volgens plan en Frank klom van 13 naar 10, met zicht op nog een plaatsje hoger. Die stap moest gezet worden op de slotafstand, waar de M60 zondag als allerlaatste aan de beurt waren.
Het was half zes, donker en de wind zwol aan tot kracht 5 à 6. Doel was om op de 5000 meter 20,6 seconden weg te rijden van Aleksandr Kistenev uit Kazakhstan. “Ik begon lekker: na 3 kilometer had ik al ruim 17 seconden”, vertelt Frank, “maar wat wás die tegenwind hard. Het rechte eind met wind mee duurde veel te kort, dus de benen liepen wel flink vol”. Toch liep de voorsprong nog op tot 20,3 seconden. Dat was twee rondjes voor het einde. 

Het podium van de M60: Frank (met blauwe pijl) staat achter Aleksandr uit Kazakhstan. Links voor hem de Noor die hem op de 5000 voorbij sloop.

 

Frank: “En toen kwam er enorme windstoot: in mijn gezicht, en in Aleksandr’s rug. In één klap verloor ik anderhalve seconde.” In de slotronde pakte hij een seconde terug, maar op de finish kwam hij toch tekort: voorsprong 19,9. Kazakhstan niet verslagen. Bovendien was er een Noor voorbij geslopen, zodat Frank zelfs dreigde te zakken naar de elfde plaats. Dankzij een foute wissel van gedoodverfd kampioen Victor van den Hoff gebeurde dit niet: de tiende plek bleef behouden. Zie hier.


Had het beter gekund? Frank vindt van wel: te weinig geoefend op de start, en vooral: “dieper zitten! Als ik dat bij die tegenwind had gedaan, had dat echt wel 0,7 seconden gescheeld!”. Genoeg reden voor de oudste wedstrijdschaatser van de IJVL om door te gaan. Eerst de NK in Groningen, volgend jaar de WK in Noorwegen. En dan eind januari 2020 de WK in Collalbo, die andere Italiaanse buitenbaan. Frank heeft er al een middag geschaatst en vond het fantastisch. “Daar wil ik over twee jaar echt pieken. En ik hoop dat er dan weer meer IJVL-masters mee gaan”. Het is genoteerd.

Sponsoren

IJVL op Sociale Media

       
 

wie is online?

We hebben 154 gasten en geen leden online

Auteursrecht © IJssport Vereniging Leiden (IJVL)

Disclaimer